Τι θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια; Τι κάναμε ώρες ατελείωτες και γκρινιάζαμε όταν είχαμε διάβασμα; Μα φυσικά παίζαμε! << Να παίξω λίγο;>>, λέγαμε με παράπονο στη μαμά μας όταν μας έλεγε ότι έχουμε διάβασμα.

Η επίδραση του παιχνιδιού στη μάθηση έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών παιδαγωγών όπως Jacques Rousseau, o John Dewey, η Maria Montessori, o Friedrich Froebel.

Η Wood αναφέρει ότι το παιχνίδι είναι μια σύνθετη διαδικασία που έχει τους δικούς του κανόνες, αντανακλά στόχους και νοήματα που διαμορφώνουν τα παιδιά καθώς και πολιτισμικές πρακτικές.

Ο Merckley (2002) συνόψισε διάφορες απόψεις και ορισμούς για το παιχνίδι. Ο ίδιος το όρισε ως μια δραστηριότητα η οποία πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή των παιδιών, να κατευθύνεται από εσωτερικά κίνητρα, να παρέχει ευχαρίστηση και ικανοποίηση. Επίσης, να εμπλέκει ενεργά τους παίκτες, να είναι αυτοκατευθυνόμενο και να έχει νόημα για το παιδί.

Γιατί παίζουν τα παιδιά;

Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι εκφράζουν ιδέες και συναισθήματα
Νιώθουν χαρά, ευτυχία και ψυχαγωγούνται
Εκφράζουν την ενεργητικότητα τους
Προετοιμάζονται για το επόμενο στάδιο ανάπτυξης
Αναπτύσσονται γνωστικά
Διευκολύνεται η μάθηση
Μαθαίνουν να συμμετέχουν, να επιμένουν και να αποκτούν αυτοπεποίθηση
Το παιχνίδι μπορεί να είναι δραματικό, παιχνίδι ρόλων, δημιουργικό κατασκευών, φυσικά και πνευματικά παιχνίδια.

Το αυθόρμητο παιχνίδι αποτελεί το νόημα ή τη διαδικασία μέσα από την οποία τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο (Saracho &Spodek, 1998). Το αυθόρμητο παιχνίδι είναι ιδανικό για την αξιολόγηση της γνωστικής, κοινωνικής, γλωσσικής, συναισθηματικής και κινητικής ανάπτυξης.

Σύμφωνα, με τον Vygotsky η φανταστική κατάσταση που δημιουργεί ένα παιδί κατά τη διάρκεια του αυθόρμητου παιχνιδιού είναι η μετάβαση η οποία βοηθά στην κατανόηση των συμβόλων, των αντικειμένων και των πράξεων ( Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης).

Το παιχνίδι παρέχει ευκαιρίες για εξάσκηση, αναπαράσταση και εσωτερίκευση της γλώσσας.

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού:

Ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ως Παράλληλος παίκτης διαμορφώνει συμπεριφορές ή ως συμπαίκτης εμπλουτίζει και ενθαρρύνει τα παιδιά. Ο εκπαιδευτικός όπως και οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τον εμπλουτισμό των ερεθισμάτων και την υποστήριξη του αυθόρμητου παιχνιδιού. Η μάθηση μπορεί να γίνει πιο δημιουργική μέσα από το παιχνίδι. Το παιχνίδι βοηθάει στην απόκτηση και στην οικοδόμηση της γνώσης, στην καλλιέργεια του προφορικού και γραπτού λόγου καθώς και στην κατανόηση εννοιών.

Η ανάμειξη του γονέα στο παιχνίδι των παιδιών θα αποτελέσει βοηθητικό παράγοντα ώστε να ξετυλίξουν τα παιδιά όλες τις ικανότητες τους, να αναπτύξουν δεξιότητες και να νιώσουν το πνεύμα της ομαδικότητας. Ιδιαίτερα την περίοδο των διακοπών από το σχολείο είναι μια καλή ευκαιρία για παιχνίδι σε συνδυασμό με τη μάθηση.

Τα παιχνίδια, είναι καλύτερο να επικεντρώνονται σε επιτραπέζια ή γενικότερα σε ομαδικά παιχνίδια και παιχνίδια που μπορούν να γίνουν και σε εξωτερικό χώρο.